درس اول

                                        هرگاه ( بخواهی ) کسی را که دوست داری دیدار کنی  دنیا را رها کن  و آن را واگذار . 

معبود  من معبود  من نیازمندی نزد تو آمده است .

معبود من ، از جانب خود رحمتی به ما عطا کن به راستی که تو بسیار بخشنده ای .

پروردگارا و آنچه را که بوسیله ی فرستادگانت به ما وعده داده ای به ما عطا کن .

روزی که هرکس ، آنچه کار نیک انجام داده حاضر می یابد .

خدایا ، در دلم نور و بینایی و درک و دانش قرار بده .

خدای من ، زبانم را به هدایت گویا کن و به من پرهیز گاری الهام نما  و مرا  به آنچه که پاک تر است موفق گردان.

خدای من اگر من سزاوار رحمت تو نیستم ، پس تو سزاواری که با لطف گسترده ی خود بر من ببخشایی .

و خداوند شما را به آمرزش و احسانی از جانب خود وعده می دهد.

خدای من ، دیدار تو خواسته ی من و خشنودیت آرزوی من است .

پس دیدارت را به من عطا کن و خوشنودیت را به من ببخشای .