منادی :

منادی : اسمی است که بعد از یکی از حروف ‹‹ نِدا ء ›› می آید .

  مانند : یا علی ُ    ،  یا عبدَالله  ، یا الله ُ

حروف ندا عبارتند از :

1-   یا محمدُ         2-   ‹‹ أ ››  أ علیُ 

 3- اَیْ  علی ُ   4- أیا  ، هیا    

انواع منادی و اعراب آنها :

1- منادی مفرد :

 الف : منادی علم   :

 که شامل یک اسم خاص یا علم می باشد .

مانند : یا الله ُ  ، یا فاطمةُ

 یا قدس ُ  

    منادای علم  از نظر اعراب مبنی برضم محلاً منصوب می باشد .

ب : منادای نکره ی مقصوده :

به شخصی گفته می شود که گوینده اورا نمی شناسد

ولی او را می بیند .و به او توجه دارد .

مانند : یا طالبُ ، خُذْ قلمَکَ   ( که فرد معینی مورد نظر است ) 

هرگاه اسمی را که بخواهیم منادی قرار دهیم دارای ‹‹ ال ›› باشد قبل از آن ‹‹ ایُّ ››را برای مذکر و ‹‹ ایّةُ ›› را برای مؤنث می آوریم مانند :  ‹‹  یا اَیُّهَا النّاسُ ›› 

  ‹‹   یا ایَّتُها النفسُ المُطْمَئِنّةُ . ›› 

در اینگونه موارد ‹‹ ایُّ ›› و ‹‹ ایة ››  منادای نکره ی

مقصوده بوده   و ‹‹  ها  ››  حرف تنبیه   و اسم بعد از ایها و ایتها اگر جامد باشد عطف بیان و اگر مشتق باشد صفت است و در هر دو صورت از نظر اعراب  جزء توابع می باشند .

منادای نکره ی مقصوده از نظر اعراب مانند، منادای علم  مبنی برضم محلا منصوب

می باشد .       

2-  منادای مضاف :

  مانند : یا عبدَاللهِ   ،   یا غَفّارَ الذُنوبِ    ،  یا مُسلِمِی العالَمِ   

         یا معلماتِ المدرسةِ     ،  یا وَلَدَیَّ    

   منادای مضاف از نظر اعراب منصوب می باشد .       

3-  منادای شبه مضاف :

 هرگاه منادای به اسمی اضافه نشده باشد ولی برای کامل شدن نیاز به کلمه یاکلمات دیگری داشته باشد به آن منادای شبه مضاف می گویند  مانند :

 یا بصیراً  بالعباد    یا وجیهاً عند الله    یا راغباً فی العلم

       منادای شبه مضاف نیز از نظر اعراب منصوب می باشد .

تذکر :

 1-  حرف  ‹‹ یا ›› غیر عامل است .

2- گاهی حرف ندا  در  ‹‹ یاالله ›› حذف می شود و به جای آن ‹‹ میم مشدد  ( مّ ) ›› به آخر کلمه ی الله افزوده می شود .

مانند : اللهُمَّ           الله : منادای علم مبنی برضم محلا منصوب  

3- گاهی حرف ندا حذف می شود و غالبا بعد از آن فعل مخاطب می آید .

 یوسفُ ، اَعرِضْ عَنِ المُشرکینَ 

رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنیا .            رَبَّنا ظَلَمنا اَنفُسَنا 

  ( گاهی از طریق سبک و سیاق جمله تشخیص داده می شود . )  

رَبِّ  ! اِغفِرْ لِی .   ( که در اصل بوده است   یا رَبِّی  !  ) 

 رب : منادای مضاف تقدیرا منصوب  

ی : مضاف الیه محلا مجرور

للاعراب :

         یا قُدسُ ! سَوفَ نُحَرِّرُکَ   

   یا : حرف ندا   

   قدسُ :  منادای مفرد علم مبنی برضم محلاً منصوب

   سوف حرف استقبال

   نحرر : فعل و فاعل نحن مستتر      

   ک : مفعول به محلا منصوب 

   رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنیا حسنة ً  . 

   رب : منادای مضاف و منصوب  

    نا  : مضاف الیه محلا مجرور 

   آتِ : فعل و فاعل انت مستتر

   نا : مفعول به اول محلا منصوب 

  فی الدنیا : جار و مجرور تقدیراً 

  حسنةً : مفعول به دوم و منصوب

یا اَیَّتُهَا الطالبةُ ! اِرحَمِی الضُعفاءِ .

   یا : حرف ندا    

 اِیّةُ  : منادای نکره ی مقصوده مبنی برضم محلا منصوب

  ها : حرف تنبیه

الطالبة : صفت و مرفوع به تبعیت از ماقبل 

اِرْحَمِی : فعل و فاعل ضمیر بارز ‹‹ ی ››   

الضعفاء : مفعول به و منصوب